Vlak na de Haagsche Voetbalbond en Amsterdamsche Voetbalbond werd op 21 november 1894 op initiatief van Sparta de Rotterdamsche Voetbalbond opgericht.
Celeritas werd de eerste kampioen.
Vlak na de Haagsche Voetbalbond en Amsterdamsche Voetbalbond werd op 21 november 1894 op initiatief van Sparta de Rotterdamsche Voetbalbond opgericht.
Celeritas werd de eerste kampioen.
Vrijwel tegelijk met de Haagsche Voetbalbond werd in oktober 1894 de Amsterdamsched Voetbalbond opgericht. Het initiatief kwam van RAP om zo gemakkelijker tegenstanders voor het tweede elftal geregeld te krijgen.
“Uitspanning na Inspanning” werd de eerste Amsterdamse kampioen.
Op 1 oktober 1894 werd op initiatief van HBS de Haagsche Voetbalbond opgericht. Naast de voetballers van de “Hogereburgerschool” traden de Haagse verenigingen Excelsior, Xerxes en de “Haagsche Gymnasiastenvereeniging” toe. Ook het tweede elftal van HVV trad toe maar trok zich vlak voor de eerste wedstrijd terug uit de competitie.
HBS werd de eerste Haagse kampioen.
Als kampioen van de Tweede Klasse 1894-’95 besloot Victoria om stadgenoot Rapiditas uit te dagen voor de promotiewedstrijd.
Victoria won, na met rust met 0 – 2 te hebben achter gestaan, met 4 – 3 en keerde daardoor terug naar de Eerste Klasse. Voor Rapiditas had het verlies geen verdere gevolgen.
Het tweede seizoen van de Derde Klasse NV&AB, destijds Derde Competitie genaamd, was verdeeld in drie afdelingen. In Afdeling I speelden elftallen uit de oosten van het land. Vitesse werd hier de kampioen. In beide andere afdelingen speelden Zuid-Hollandse elftallen. De kampioenen Neptunus en Celeritas speelden in twee wedstrijden om het overall kampioenschap dat werd gewonnen door Celeritas.
In het seizoen 1894-’95 werd er voor het eerst een Noordelijke Competitie gespeeld. Er waren slechts twee deelnemers, Frisia uit Leeuwarden en de “Zwolsche Athletische Club” die ook in de Oostelijke competitie speelden.
De Zwollenaren wonnen de bronzen kampioensmedaille door de thuiswedstrijd met 6 – 0 te winnen en de uitwedstrijd gelijk te spelen.
Haarlem was de enige vereniging Tweede Klasser van het vorige seizoen die opnieuw in de Tweede Klasse uitkwam. Rapiditas (Rotterdam) was naar de Eerste Klasse gepromoveerd, Gooi-Hercules en Quick (Amsterdam) namen niet deel aan de competitie. Nieuw in de Tweede Klasse waren het Rotterdamse Victoria dat uit de Eerste Klasse kwam, stadgenoot Kralingen dat uit de Derde Klasse kwam, en de Amsterdamse nieuwkomers UNI en Olympia.
Victoria werd op doelgemiddelde kampioen en mocht daarom een Eerste Klasser uitdagen voor de promotiewedstrijd.
Rapiditas uit Rotterdam debuteerde in 1894-’95 in de Eerste Klasse. Stadgenoot Victoria had het recht in de Eerste Klasse te mogen blijven maar koos vrijwillig naar de Tweede Klasse te gaan.
HFC werd voor het eerst officieel kampioen, Sparta en HVV volgenden op drie punten achterstand.
In het voorjaar van 1893 speelde Sparta als eerste Nederlandse club tegen een Engels elftal. In Rotterdam won Harwich & Parkeston FC met 0 – 8, bij het tegenbezoek een maand later in Engeland met 3 – 0. In 1894 kwamen dezelfde Engelsen opnieuw naar Rotterdam om tegen Sparta te spelen. De NV&AB (de huidige KNVB) maakte van de gelegenheid gebruik om een wedstrijd met het Nederlands elftal tegen deze Engelsen te organiseren. Het terrein van Sparta werd door de voetbalbond echter ongeschikt verklaard en omdat Sparta ook geen entreegelden wilde afdragen ging de wedstrijd niet door. In plaats van tegen het Nederlands elftal speelde Harwich & Parkeston FC tegen een Rotterdams vertegenwoordigend elftal.
Een maand later kwam een andere Engelse club bij Sparta op bezoek, Felixstowe FC, eveneens uit de omgeving van Ipswich. Ook nu toonde de voetbalbond interesse om tegen de Engelsen te spelen en nu kwam het wel tot een wedstrijd. Op 6 februari 1894 maakte het Nederlands elftal haar debuut, alhoewel nog geen officiële interland. De Nederlanders hadden het betere van het spel, maar omdat de aanvallers niet tot scoren kwamen verloren ze met 0 – 1.
In april volgde een tweede wedstrijd tegen een Engelse club, Maidstone FC uit de gelijknamige plaats ten zuidoosten van Londen. De Engelsen kwamen met slechts acht spelers en moesten met drie Nederlandse spelers worden versterkt. Het Nederlands elftal won deze wedstrijd in Heemstede met 4 – 3.
Tussen deze twee internationale wedstrijden speelde het Nederlands elftal nog tegen een selectie-elftal van Nederlandse studenten, die met 5 – 2 werd gewonnen. De returnwedstrijd tegen deze universiteitenselectie ging niet door.
In het seizoen 1893-’94 werd de provinciale wedstrijd tussen Noord-Holland en Zuid-Holland op Tweede Kerstdag na afloop van de bondsvergadering gespeeld. Er was vanuit de spelers weinig animo voor de wedstrijd, zodat beide provincies niet met hun sterkst mogelijke vertegenwoordigende elftal op het veld verschenen. Zuid-Holland kwam twee keer op voorsprong maar Noord-Holland won uiteindelijk met 4 – 2. Een returnwedstrijd in Zuid-Holland kwam er in het voorjaar niet meer van.
Sparta uit Rotterdam en Go Ahead uit Wageningen maakten in 1893-’94 hun debuut in de Eerste Klasse terwijl het Rotterdanse RC&VV voor het seizoen werd opgeheven.
RAP, dat zich een seizoen eerder nog terugtrok, werd kampioen met twee punten voorsprong op HFC. Victoria eindigde op de laatste plaats, maar omdat ze wel een wedstrijd hebben gewonnen zouden ze het volgende seizoen in de Eerste Klasse mogen blijven spelen. Ze kozen er echter voor vrijwillig naar de Tweede Klasse te gaan.
Op de Algemene Vergadering van 22 oktober 1893 in Leiden besloot de NV&AB (de huidige KNVB) tot instelling van de Oostelijke Competitie. Drie elftallen uit het oosten van Nederland schreven zich in 1893 in, Go Ahead uit Wageningen bleef in de Eerste Klasse spelen.
“Prinses Wilhelmina” uit Enschede werd de eerste kampioen van de Oostelijke Competitie en won daarmee een zilveren medaille (net zoals de kampioen van de Tweede Klasse). Ze wonnen alle wedstrijden zonder tegendoelpunt, waarbij de thuiswedstrijd tegen Celeritas reglementair met 5 – 0 werd gewonnen omdat de club uit Kampen afzag van deze wedstrijd.
De nieuwe Rotterdamse vereniging Kralingen had het plan opgevat zich in 1893 voor de Tweede Klasse in te schrijven. Omdat het elftal voor aanvang van de competitie danig werd verzwakt zag men van dit plan af en werd het bestuur van de NV&AB (de huidige KNVB) verzocht een Derde Klasse in te stellen, hetgeen werd gehonoreerd.
Er schreven vier verenigingen in voor de nieuwe klasse, alle vier uit Rotterdam. Kralingen werd de eerste kampioen in de Derde Klasse door alle wedstrijden te winnen zonder tegendoelpunt, en wonnen daarmee een zilveren medaille.
Als kampioen van de Tweede Klasse 1893-’94 besloot Rapiditas om stadgenoot Victoria, de als laatst geëindigde ploeg uit de Eerste Klasse, uit te dagen voor de promotiewedstrijd. Omdat enkele spelers van Victoria aanmerkingen hadden gemaakt over de toestand van het terrein achter den Heuvel had Rapiditas voorgesteld de wedstrijd in Den Haag te spelen. Dit werd echter verworpen en er werd overeengekomen toch op het veld van Rapiditas te spelen. Victoria diende voor de wedstrijd bij de voetbalbond toch een protest in, maar dit protest werd later verworpen.
Rapiditas won met 2 – 1 en promoveerde daardoor naar de Eerste Klasse.
In het seizoen 1893-’94 namen slechts vier elftallen deel aan de Tweede Klasse. Sparta (Rotterdam) en Go Ahead (Wageningen) waren namelijk na het seizoen 1892-’93 gepromoveerd naar de Eerste Klasse, terwijl Victoria (Rotterdam) niet uit de Eerste Klasse naar de Tweede Klasse hoefde te degraderen. De Amersfoortsche FC schreef niet meer in voor de competitie, terwijl het Amsterdamse Quick, dat zich het voorgaande seizoen had teruggetrokken, wel weer deelnam. De nieuwe Rotterdamse vereniging Kralingen had het plan opgevat zich voor de Tweede Klasse in te schrijven. Omdat het elftal voor aanvang van de competitie danig werd verzwakt zag men van dit plan af en werd het bestuur van de NV&AB (de huidige KNVB) verzocht een Derde Klasse in te stellen, hetgeen werd gehonoreerd.
Rapiditas uit Rotterdam werd kampioen en ontving voor het eerst (in plaats van de tot dan toe gebruikelijke zilveren medaille) een verguld zilveren medaille. Ook mocht Rapiditas als kampioen een Eerste Klasser uitdagen voor de promotiewedstrijd.
In december 1893 schonk dhr. H.M.C. Holdert de NV&AB (de huidige KNVB) een bronzen beeld, voorstellende een voetbalspeler op het ogenblik dat hij een bal schopt, om te worden uitgereikt aan de winnaar van een bekercompetitie gelijk aan de Engelse FA Cup.
Slechts zeven clubs schreven zich in, waarvan er zich twee in de eerste ronde terugtrokken. Nadat in de tweede ronde nog een club zich terug trok gaf dhr. Holdert in verband met de onverschilligheid van de clubs aan de NV&AB te kennen dat hij niet wenste het beeld verder te laten verspelen.
Vijf jaar later schonk dhr. Holdert nogmaals een beker, die vanaf seizoen 1898-’99 wel levensvatbaar bleek.